Никогаш  тоа девојчиште нама да стане  вистински писател.  Премногу размислува.Секогаш има згнасена фаца, ги крева веѓите нагоре  покрај сокчето  или кафето кога кажува како  пишува за нејзиното  непишување. И правам лице и и’ велам дека таа пишува преубаво. Особено, ова последното. Во мене детето скокнува  и вреска…лажга, лажга! Ја земам чашата вода и ја испивам до крај. Го замолчувам детето.

Почнувам да мислам на нешто друго, додека тоа  зборува за нејзините уморни трепетења. Mислам на

- Помага командата delete! -врескаше Агна, мртва пијана после една  заебанција од забава. Сега се сетив. Дилитни  ги и речи, Амин!

Od ,,ubava i gnasna,, 10/11

 E i M… ili skrateno Emi.

Сорто! 35 е убав број!

 ај една негова, со изјава дека, не бил до даска

заглибен во фолкери… ај, ај  за малку ќе напишев, еклери.

кликнете тука за да го видите видеото

кликнете тука за да го видите видеото

Ја прашувам додека лежевме на едно ѕитче во напуштениот дел од ГТЦ, под сонцето,

оти се уморивме шетајќи, додека продавчките во елитните продавници од страна

по ненормални цени нудеа некои креации од  материјал со сумливо потекло,

оној  кој ефтино крцка помеѓу прстите…

-Каков? –  испушта дим од цигарата.

- Кафен, со завеси реси златно-кафени… и ги прекрстувам нозете.

- Аууу!!! извикна со нејзиното искуство за ентериерен дизајн, кое го стекала на факултет,

Тој е естета маци, тој е естета…повторуваше.

-Естета е маци, поднаместувајќи си ја  ташната под главата, гледајќи нагоре

во сонецето со очила, додадов,  сета среќа  што ни е пријател и може да не’ поднесе…

и почнавме да се смееме…

п.с. Музикава  беше еднаш кај Качкет и ладно кафе, но што да правам, немоќна сум,  ме подкрева во овој повеќе облачен од влажен ден.

кликнете тука за да го видите видеото

Ти залетнува та  закашлуваш

Р’каш, плукаш…

Не сакам да ти сум луто пиперче

што грло ти вцрвува

око рассолзува, икавица навалаува,

усните ти суво горат.

Ни манџа пресолена не сакам да ти сум!

Ни лут сончев зрак и цвет  во лет

 што  раскивува, се мрсулавиш!

Не сакам да ти сум лошо утро и гадна вечера.

Лито кафе и бајат ѓеврек.

Несоодветна терапија не сакам да ти сум.

А топло млеко, знам дека сум ти…

кликнете тука за да го видите видеото

кликнете тука за да го видите видеото

денес децава се на екскурзија, ќе чистам, па ќе правам торта.
утрово со син ми се скарав за врвките на патиките.
ги облече како опинци.
се развикав, не може да одиш така, патиките не се опинци!
малово слушајќи ги стегнало неговите скорз…
па се израсплакав…
а бе, да пукне човек од тага потоа…
добра, добра и туку ќе ја оплсекам…
па ај после одново…

п.с. Еднаш една докторка, кога син ми имаше проблеми со крајниците,а  јас броев колку пати се накашлува во денот, ми рече, презагрижена мајка, е исто како и незагрижена…

Психологот вели, никако повишување глас, матичниот лекар вели, ако не повишиш некогаш, не те регистрира, ова се други генерации,не треба лабаво.

Како да се справува родителот, со родителството?

Косите да си исчешламе

в плетенки да ги врзиме,  оти

На сто и три ѓаволски подврзоци сме стапнале.

Сто години како да минале.
Како илјада премрежиња да се растуриле.

Многу раце не допирале. Во нас
продирале а никој не сме го сакале
до толку. До толку за  да го изгушкаш како патник

на замин кој се изгушкува. Како лик
што знаеш дека одвај ќе го дочекаш.
За него ќе облечеш за да се соблечеш.
Не’ зафатилo
нешто што зафаќа и не остава.
Умот го зема.
Самовили сме станале безумни.
Ти на твои потоци.

Јас на мои потоци.

надвор од нас, со аршини

немерени, неброени,

замаени, па надоени
та ни се слошило и  пак сега повраќаме.

Одличен си.

Секој ден стануваш подобар.

Напредуваш.

Поведението ти е петка. Светка.

Ти стои на челото.

Тренираш за светец. Со мојата посветеност.

Со моите будалаштини, со мојата љубов,

И тело. Храброст и лудост.

Ме користиш и напредуваш.

Безмилосно се  завртуваш: Сама се ми даде.

Јас сум виновна за сите твои успеси.

Јас сум виновна за мојот пад.

Најдоброто од сe’ е што твојата приказна

Апсолутно, нема ни една нишка со мојата…

Тие се вековно разделени и една со друга

Крајно невистинити. Да одлепи човек.

p.s. Фала на Филипко, за инспирацијата.

за различната полова елоквенција.

,,Како само лесно  со мене можеш!

Сите мои  слабости ги знаеш!

Ги совлада  како вреден студент

По испитот  Антроплогија на човекот!

Се туркаш во нив

Понекогаш уплашено, но се туркаш…

Ги земаш зборовите, ножот од кујната, оној големиот

Ми налетуваш со насмевка, страшни работи правиш , насмевнувајќи се

Не можам да им верувам на очиве, ни на чувствата в мигот…

Признавам, збунет сум…“

Ми зборуваш, а твоите жешки допири лазат по мојата коса

Насетувам, с’скаш со забите, не ти е мило  откритието

Постоеле  и други патеки, со кои те врзувам до себе

те држам в скут, некојпат  те пуцам како топка,

да ми се вратиш како сонце,

некогаш среде мрак, зависи од денот, зависи од ноќта

сеедно.Велам,

не сум јас светица

туку нешто малку подбра од другите

што си сакал, кои си ги љубел.

Не се плашам од тебе. Тоа што сега се тресам,

од студенилово е…

29.04.2012

Бессилие кога ме вчапува,

таа дошла и ми вели

- Ајде! Што ти е ?! Станувај!

Јас плачам и се смеам тогаш…

Со неа беше убаво човек да верува во чудо,

-еве го тука!

Таа замина, но  и остана. Чудо е!

Му удри клоца на ракот. Му рече, шетај!

можам и после тебе…

29.04.2011

Сите заминувања вакви или такви

Ја носат со себе неподносливата тага и болка

Подносливо,

Но нај…

е конечното, до едноставна неподносливост

на минливоста, без враќања.

Почивај во мир, Драга Вида.

кликнете тука за да го видите видеото